สิ่งเดียวที่ไม่เคยต้องการจากเธอ...คือการจากไป

 ถึงเธอ... ขอบคุณสำหรับทุกนาทีที่เรามีกัน

เคยมีช่วงเวลาหนึ่งในชีวิตที่ฉันรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่บนเส้นทางที่มืดมนและสับสน มองไปทางไหนก็ไม่เห็นปลายทาง คล้ายกับกำลังตามหาบางสิ่งที่ขาดหายไป แต่ก็ไม่เคยรู้เลยว่าสิ่งนั้นคืออะไร วันเวลาหมุนผ่านไปพร้อมกับหัวใจที่ยังคงว่างเปล่าและวกวน

แล้วเธอก็เข้ามา...

เธอเข้ามาเป็นเหมือนแสงตะวันอบอุ่นที่สาดส่องเข้ามาในชีวิตที่เคยเหน็บหนาว ไม่ได้มาพร้อมกับคำสัญญาที่เลิศเลอ แต่มาพร้อมกับความรัก ความเข้าใจ และความห่วงใยที่สัมผัสได้จริง เธอเข้ามาเปลี่ยนโลกทั้งใบของฉันด้วยสิ่งง่ายๆ ที่เรียกว่า "การอยู่เคียงข้างกัน"

ขอบคุณนะ... สำหรับการกุมมือในวันที่ฉันรู้สึกไม่มั่นคง สำหรับสายตาที่บอกว่า "ไม่เป็นไรนะ" ในวันที่ฉันท้อแท้ สำหรับถ้วยกาแฟในตอนเช้า และเรื่องราวธรรมดาที่เราแลกเปลี่ยนกัน สิ่งเหล่านี้อาจดูเป็นเรื่องเล็กน้อยในสายตาคนอื่น แต่มันคือ "ความสุข" ที่ยิ่งใหญ่และมีค่าที่สุดสำหรับฉัน

เธอทำให้ฉันได้เรียนรู้ว่า ชีวิตไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบหรือดีเลิศเลอในทุกด้าน ขอเพียงแค่มีใครสักคนให้รัก และมีใครสักคนที่รักเราตอบ...เพียงเท่านี้ก็เพียงพอที่จะทำให้หัวใจรู้สึกอุ่นและปลอดภัย

โลกข้างนอกจะวุ่นวายหรือเปลี่ยนแปลงไปแค่ไหน พายุชีวิตจะโหมกระหน่ำรุนแรงเพียงใด แต่เมื่อหันกลับมาแล้วพบว่าเธอยังอยู่ตรงนี้...ความกลัวทั้งหมดก็จางหายไป เพราะฉันได้พบแล้วว่าสมบัติที่ล้ำค่าที่สุดของหัวใจ ไม่ใช่สิ่งของนอกกาย แต่คือการได้ใช้ "ทุกนาที" ร่วมกับคนที่เรารัก

บทความนี้อาจไม่สามารถแทนคำขอบคุณทั้งหมดที่ฉันมีได้ แต่อยากให้เธอรู้ไว้อย่างหนึ่งว่า...

ทุกนาทีที่มีเธออยู่ข้างๆ คือของขวัญที่ดีที่สุดในชีวิตฉัน

ขอบคุณ...สำหรับทุกนาทีที่เรามีกัน